Restauracje były nieodłącznym elementem życia miejskiego. Na przełomie XIX i XX wieku Mysłowice, ze względu na swą atrakcyjność turystyczną, były potentatem pod względem ilości restauracji na Śląsku.

Obok dobrze prosperujących restauracji w rejonie Trójkąta Trzech Cesarzy istniało jeszcze kilkanaście lokali w śródmieściu. Ponieważ w centrum miasta trudno było urządzić rozległy kompleks restauracyjny, właściciele restauracji musieli szukać innych rozwiązań. Ponadto konkurencją dla Mysłowic stały się sąsiednie Katowice, które w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku wyrosły na przodujące miasto regionu. Katowice porównywane były z uwagi na imponujący rozwój do miast amerykańskich.

W 1911 roku zbudowano w Mysłowicach pierwszy duży lokal restauracyjny w samym centrum miasta. Wzorem sąsiednich Katowic i Sosnowca o rozmachu stanowiła ilość pięter. W ten sposób zbudowano na rogu dzisiejszych ulic Grunwaldzkiej i Krakowskiej pierwszy w Mysłowicach drapacz chmur.

Rok 1916 - Skrzyżowanie ul. Nowokościelnej (ob. Krakowskiej) i ul. Pszczyńskiej (ob. Grunwaldzkiej)

Pod względem kubatury restauracja nie miała sobie równych w całej okolicy. Budowa i rozmach już w fazie projektowania budziły u niejednego podziw, a wśród lokalnej konkurencji zazdrość. Otwarcie restauracji „Korony" spowodowało, że okoliczne mniejsze kawiarnie i cukiernie zlokalizowane w śródmieściu straciły klientelę.
 
Pierwszym właścicielem restauracji był Waldemar Habernoll. Nazwa restauracji - „Korony" (Kronen-Cafe) - odnosiła się do koronowanych głów cesarzy, których państwa graniczyły ze sobą pod Mysłowicami. Lokal miał opinię pierwszej restauracji urządzonej po wielkomiejsku. Projektanci zrezygnowali z kosztownych zdobień na rzecz funkcjonalności. Pierwszą nowinką był fakt, że restauracja miała salę na piętrze. W kolejnej oddzielnej sali urządzono pijalnie win i likierów. Ta część lokalu posiadała osobne wejście od strony ulicy Krakowskiej. Na parterze znajdowała się sala z kolumnami zwieńczonymi łukami. Zrezygnowano z powszechnie stosowanej do tej pory kameralności na rzecz przestrzeni. Wrażenie przestronności potęgowały obszerne okna od strony ulicy Krakowskiej.

Restauracja „Korony" otwarta była całą dobę. Na wiosnę i latem w restauracji odbywały się koncerty kameralne, na występy których właściciel zapraszał mysłowiczan nieodpłatnie.

Po przyłączeniu Mysłowic do Polski w dalszym ciągu budynek był siedzibą restauracji. W pierwszych latach po roku 1922 lokal spolszczył dotychczasową nazwę na Korony. Następnie zmieniono nazwę na „Centralna". W latach '90 nazwę lokalu przemianowano na „Divertimento”. W 2010 roku nowi właściciele restauracji powracają do nazwy "Centralna", srwiając jednocześnie za punkt honoru powrót do czasów największej świetności lokalu.

Dariusz Falecki